maintain one's composure 

เล่นแต่ hi5  ไม่ค่อยมา อัพ สเปชเลย ช่วงนี้ มีความรู้สึกดีๆ กะความรัก อยู่ อิอิ  เลย มา อัพเก็บ ไว้  เอาไว่อ่านๆ ตอนแก่

คนที่เรา ชอบ อยู่นี้ ชื่อตุ๊กตา นะ เป็นเด็ก สวนศรี  เราเห็นเค้ามานานแล้ว เฉยๆ นิ่งๆ ไม่เย เข้าไปคุย เพราะ ตอนนั้นเรามีแฟน อยู่นิ๊

  แต่ เราก็สะดุดตาเค้านะ  คือไม่รุ้จัก แต่ เปนคน ที่จำหน้าได้อะ เหมือนกับว่ามีอะไรที่คล้ายๆกัน  อยู่ มา6 ปีไม่เคยไปคุย  แต่ พอ จบ ม.6นี้ดิ  ดันเค้าไปคุย ฮ่าๆ

เรื่องมานก็คือ  มีน้องที่อยู่ห้องเดียวกะเค้าอะ  เค้ามาขอเบอพี่ตอง  เราก็ให้ไปแล้ว  พอคิดถึงห้อง7 ก้ไปคิดถึงน้องเค้าพอดี เลยให้ไปขอเบอให้

วันที่ 12  กพ เดือนนี้ละ แล้วก็คุยๆ กาน แทบทุกวัน แล้วก็รู้สึกว่าตัวเองชอบ เค้าอะนะ  อย่างว่า  ความรักไม่มี เหตุผล ไม่จำเป็นต้องรู้จักกันมาก่อน ขอเพียงแค่เรากล้าที่จะเริ่มมัน ...  แล้วต่อจากนั้นคงต้องใช้เวลาเป้นเครื่องพิสูจนั้นละ ว่าเราจะ เข้ากันได้แค่ไหน แต่อย่างเราคบกะใคร เราก็ จิงใจอยู่แล้วละ

มีแต่โดนบอกเลิกก่อนทุกก่าที  แต่คิดว่าคนนี้คงจะไม่เหมือน คน อื่นๆ มั้งนะ  อิอิ  แต่ก็ดี ที่ทำให้เรามีความสุขกับความรักอีก ถึงแม้เวลาที่เลิกกันจะเปนอะไรที่เสียใจมากก็ตาม แต่มันก็แค่ แปปเดียว  เราถึงไม่เข็ดกะความรักสักที  สักได้เท่าที่ใจจะรัก  รักจนกว่าจะเจอคนที่ใช่  เราก็จะพยายามให้ดีที่สุดอะนะ

คนนี้ เราคบ มา ไม่ถึงเดือน แต่เหมือน จะเข้าใจอะไรกันมากกว่าคนอื่นซะอีก  ทำเราฮึดเลยสิ  ทั้งที่ก่อนหน้านั้น เหมือนจะเหนื่อยมีเรื่องมากมายเข้ามา  ยุ่งกะการเรียน แต่ตอนนี้ เหมือนจะขยัน มากขึ้นแล้ว อิอิ   เจอจุดมุ่งหมาย   หวังว่า  มันจะเป็นแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ นะ

ฮ่าสบายๆใจ เขียนๆ เก็บไว้ อ่านตอนแก่ๆ ได้เอามาอ่านอีกไม่กล้าเขียนในhi5 กลัวคนอื่นอ่านมาก  เขียนในนี้ไม่ค่อยมีคนเข้ามา  อิอิ  ลั่นล๊า

อ่ากลับชุมพรแล้ว เที่ยวบ้านสวน เที่ยวอันดามันคลับ  เรื่อยๆ  เข้ามา พิม 2-3คำ ขี้เกียจเล่น หุหุ

เง้อวันนี้ไปดูบุญชูมา ฮา มากมาย  อมยิ้มทั้งเรื่องอะ  น่ารักดี ฮ่าๆๆ

แต่รำคาญกะเสียงโทรศัพ ดังปะมาน3-4รอบ มานไม่ยอมปิด

ดูแล้วก็คิดอยากดูภาคเก่าๆ มาเลยแฮะ

ภาคนี้ก็สนุกอะนะ ฮา ยอมรับ แต่รู้สึกพล็อตเรื่องม่ายดี

ดูแล้วไม่รู้เป้าหมาย จบ แบบ ค้างๆคาๆ นะ  สงสัยมี ภาคต่อ แน่เลย

เอ่อ แต่ก็สนุกนะ  อย่าลืมดูละ

ไม่ได้อัพนาน เลย เพราะมัวเล่น Hi5  อยู่ อะ - -*   ตอนนี้ก็จบ ม.6 ละ ม่ายมีอารัยมาก น้องจากต้อง เรียน มหาลัย

ตามที่ต้องการ ก็นิติรามไง -*-   เคย อัพบอกกันไว้เมื่อ 2-3 ปีก่อน อิอิ    ตอนนี้ก็อยุ กทม ไม่มี อารายทำ ว่างมากมาย

เคยไหม ที่จะรักใครสักคน  รักที่เรายอมทุกอย่าง
ทนทุกอย่าง  เสียใจกับเธอเสมอ
แคร์เธอตลอด  แค่เธอ  เปลี่ยนแปลงไป นิดเดียว ก็ ทำให้เราเสียใจได้
ความรู้สึกเธอ ทำ ให้  วันทั้งวันของเราน่าเบื่อหน่าย เซ็งไปซะทุกอย่าง
แต่เราก็พยายาม  เข้าใจ และทำใจยอมรับ   เพราะอาจมีเรื่องบางเรื่อง
ทำให้ ความรู้สึกของเธอ เปลี่ยนไป  ทั้งเรื่อง ที่เศร้า  เรื่องที่เสียใจ
เราก็ทำใจยอมรับเพื่อเธอ ได้   ถึงเธออาจจะไม่เคยเข้าใจความรู้สึก
ของเรา ว่า เศร้าไปกับเธอมากแค่ไหน แต่ เราก็ ยังรักเธอ เหมือนเดิม
เมื่อรักใครแล้ว ก็ขอรักต่อไป  จนกว่า เธอจะไม่รักเราแล้ว
รักเธอสุดหัวใจ  เฉยเมยเมื่อเธอบอกเลิกกัน

ความรัก มันทำให้ คนๆหนึ่งเปลี่ยนแปลงได้มากมาย  จากคนที่ไม่เคยขยัน
ก็เปลี่ยนแปลงไปได้   จากคนที่ไม่ตั้งใจ ก็ เปลี่ยนไปตั้งใจ  แปลกดีม่ะ

เธอจะรู้ไหม น่า ว่า เราคนนี้  เศร้า  เซ็ง เบื่อ ไปทั้งวัน แค่เธอเปลี่ยนไปนิดเดียว ถึงแม้จะช่วงเวลาสั้นๆ ก็ทำให้ ผู้ชายคนหนึ่ง คิดมากแค่ไหน
แต่ก็ เข้าใจ มันเป็นช่วงเวลาหนึง ที่ไม่นานก็คงจะกลับเป็น เหมือนเดิม

ไม่มีความรักที่ไหนหรอก ที่จะไม่มี ช่วงเวลา ที่ห่างเหิน
ไม่มีรักที่ไหน ไม่มี อุปสรรค   แค่เปิดใจยอมรับ   
บางครั่งรักมากไปก็อาจทำให้เบื่อ  แต่มันก็แค่ช่วงสั้นๆ
ถ้าเธอได้รู้ ว่า ไม่มีใครในโลก รักเธอเท่านี้ ไม่มีใครจิงใจกับเธอเท่านี้
  ว่าคนคนหนึงที่หวง  ห่วง จนบางครั่งเธอก็รู้สึกรำคาญ เบื่อกะเรื่องเดิมๆ ซ้ำๆ
เป็นคนที่ จิงใจกับเธอมากที่สุดคนหนึง ไม่แพ้กับพ่อ แม่ ของเธอเลย
และสิ่งที่คนคนนี้ ต้องการ  ก็แค่ อยากให้ ความรักของเหมือนเดิมต่อไป
ขอเพียงแค่ยังรักกันต่อไป  จะห่างกันแค่ไหน เวลาผ่านไปแค่ไหน คำว่ารักก็จะทำให้เราเหมือนเดิม....ตลอดไป

ยังจำช่วงเวลาเริ่มต้นที่เราคบกันได้ไหม  ผ่านมา 64 วัน แล้วนะ  คิดถึงจัง

A&B

เอ้อแล้วก็กลับมาอัพต่อ หลังจากทีหายปายนาน  เพราะมัวไป เล่น Hi5  อยู่ลืม สเปชเลย ฮะๆ

ช่วงนี้ก็เป็นช่วงที่ว่างอะ  สอบเสรจจบ  รอฟังผลกะสอบเอเนต  เปนช่วงที่เหงามาก  คิดถึงแฟน คิดถึงเพื่อน

ไม่รู้จาเหงาไปอีกนานไหม    คิดถึงอนาคต เกี่ยวกะเร่อง เรากะแฟน  อยากให้มันคงอยู่ต่อไปอะนะ

แต่ก็อดหวั่นใจ ไม่ได้  ทั้งที่ก็ ทำใจยอมรับ เชื่อใจเขา แต่ส่วนลึกๆก็ยังคอยคิดมากอยู่

เพราะไม่อยากจะเสีย เขาไป  ก็ตั้งใจจะทำดีที่สุดนะ  ช่วงเวลาที่เหลืออยู่น้อย

เลยอยากจะคุย ให้มากๆ  แต่ไม่รู้เขาจะเบื่อหรือป่าว   เราก็ชอบคิดมากซะด้วยสิ

ไงก็ต้องตั้งใจเรียนละ  หวังว่า ระยะทาง เวลา  และการห่างกัน มันคงไม่ทำให้ ฟามรักครั่งนี้

จบลงหรอก  อื้ม  ก็ต้องดูการต่อไป

          เออ ช่วงนี้ก็ไม่รุ มานมี อารายนักหนา  เดี๋ยว ก็ต้องแยกกะแม่ละ แต่ทะเลาะกานบ่อยอะ

คิดถึงๆๆๆๆๆ